Wanneer loop jij eens een rondje met je partner?
Wanneer loop jij eens een rondje met je partner?
Als relatietherapeut zie ik dagelijks hoe moeilijk het kan zijn om echt stil te staan bij wat er vanbinnen leeft. We zijn druk, afgeleid en vaak vooral bezig met alles wat er nog moet gebeuren. Juist daarom ben ik zo’n voorstander van wandelen – niet alleen voor je gezondheid, maar ook voor je relatie.
Wanneer ik zelf ga wandelen zonder podcast of muziek, merk ik dat mijn hoofd eerst nog vol zit met alles wat er speelt. De eerste anderhalve kilometer ben ik vaak bezig met gebeurtenissen van de dag, gesprekken die ik heb gevoerd of dingen die nog op mijn to-do-lijst staan. Maar daarna gebeurt er iets bijzonders. Het wordt stil in mijn hoofd. Eerst voelt dat misschien wat saai of ongemakkelijk, maar als ik doorloop, merk ik ineens de geur van vers gemaaid gras op, voel ik de wind langs mijn huid en zie ik hoe een wolk even voor de zon schuift.
In die stilte ontstaat ruimte. Ruimte om te voelen wat er werkelijk speelt. Om stil te staan bij emoties die aandacht vragen en gedachten die verwerkt mogen worden.
Hetzelfde zie ik gebeuren tijdens het 2Gesprek dat ik met stellen begeleid. Daarbij krijgt iedere partner vijftien minuten de tijd om te spreken, terwijl de ander alleen luistert. Meestal zijn de eerste tien minuten gevuld met woorden. Verhalen, uitleg, gedachten en gebeurtenissen. Zelfs partners die vooraf zeggen dat ze niet zoveel te vertellen hebben, vullen die tijd moeiteloos.
Maar daarna valt er vaak een stilte.
Veel mensen willen die stilte meteen opvullen. Toch nodig ik stellen juist uit om er even in te blijven. Om elkaar aan te kijken. Om te voelen wat er gevoeld wil worden. Dat kan kwetsbaar zijn. Soms zelfs spannend. Maar juist daar ontstaat vaak de echte verbinding.
Na die stilte komt er regelmatig iets naar boven wat veel dieper ligt. Een verlangen. Een behoefte. Een gevoel van gemis of juist van liefde. Iets waarvan iemand zich misschien niet eens meer bewust was.
Wandelen kan een vergelijkbaar effect hebben. Terwijl je beweegt, zakt de spanning langzaam uit je lichaam. Je stressniveau daalt doordat het stresshormoon cortisol afneemt. Tegelijkertijd maakt je lichaam stoffen aan die bijdragen aan ontspanning en welzijn, zoals endorfines. Wanneer je samen wandelt, kan ook oxytocine vrijkomen: het hormoon dat wordt geassocieerd met verbondenheid, vertrouwen en nabijheid.
Daarom moedig ik stellen vaak aan om niet alleen naast elkaar op de bank te praten, maar ook eens samen op pad te gaan. Een wandeling creëert letterlijk en figuurlijk beweging. Je bent samen onderweg, zonder schermen, zonder afleiding en zonder dat je elkaar voortdurend hoeft aan te kijken. Voor veel mensen maakt dat het makkelijker om zich open te stellen.
Misschien hoef je tijdens zo’n wandeling niet eens direct een diep gesprek te voeren. Soms is samen stil zijn al genoeg. En soms ontstaat juist in die stilte het gesprek dat er werkelijk toe doet.
Dus mijn vraag aan jou is:
Wanneer loop jij weer eens een rondje met je partner? 🚶♀️❤️🚶♂️
Misschien ontdek je onderweg niet alleen een mooi stukje natuur, maar ook iets nieuws over jezelf, je partner en jullie verbinding.
