Welke herinnering neem je mee?
Soms stel ik koppels in mijn praktijk een bijzondere vraag:
“Stel dat je samen voor de hemelpoort staat. Welke herinnering aan jullie relatie neem je dan mee — en waarom juist die?”
Bijna nooit gaat het antwoord over geld, een perfect huis of een vlekkeloze relatie. Mensen vertellen over kleine momenten. Een hand die werd vastgehouden in een moeilijke periode. Samen lachen in de keuken. Dat ene vakantieavondje waarop alles even klopte. De manier waarop de ander bleef, juist toen het leven ingewikkeld werd.
Die vraag brengt koppels vaak terug naar de essentie:
Waar gaat jullie liefde eigenlijk over?
In het dagelijks leven raken we dat soms kwijt. We praten over agenda’s, taken, irritaties en verantwoordelijkheden. Maar onder al die druk ligt vaak nog steeds hetzelfde verlangen: gezien worden, samen beleven, verbonden blijven.
Misschien is dat ook de uitnodiging van die vraag.
Niet wachten tot het einde om te ontdekken wat echt belangrijk was, maar er vandaag al bewust bij stil te staan.
Als ik voor de hemelpoort sta neem ik zeker de herinnering van afgelopen week mee. Mijn man en ik hebben samen met onze genoten van een concert in het Concertgebouw in Amsterdam. Mijn ‘best-woman’ bij ons huwelijk, Su-a Lee gaf als celliste van het Scottish Chamber Orchestra een prachtig concert. Wij luisterden o.a. naar de ouverture van Mendelssohn ‘Die Hebriden’ en o.a. de 7e symfonie van Beethoven. Het samen luisteren naar livemuziek, of het nu Harry Styles, of een klassiek concert is, verbind en versmelt even elkaars zielen. Daarvoor hoefden we niet te praten, niets te doen, gewoon te zijn.
Dr Sue Johnson schrijft toepasselijk in haar boek ‘Houd me vast’: Blijvende hartstocht is heel goed mogelijk in de liefde. Het grillige vuur van de verliefdheid is alleen met de ouverture; een liefdevolle band met wederzijdse afstemming is de symfonie.”
Welke herinnering zouden jullie later willen meenemen?
En belangrijker nog: leven jullie daar vandaag al naar?
